CROSS SECTION

2017

 
Cross Section_Reconstruction
(2017)

 

Technical Description:

Video Installation, Plexiglas

 

 

The founding elements and the monochromatic, almost geometric forms, of the undesigned setting of urban housing constitute the visual means. The video installation emerged from the need for the initial two-dimensional visualization to come into play in order to include the viewer in the artistic experience. Thus, the space in video form and the protagonist are divided into two projections so that the relative position of the two changes as the viewer moves.

The body/protagonist breathes and blinks as she floats in the studio, stranded from the space in which it has been filmed. The projection surface has the shape of the human figure, while simultaneously the installations' material allows viewing to be possible on both sides. The projector that displays the figure is exculpationly placed in the front of the projection of the video-space, and the selfish periscopic, inaccessible perception of art is cast aside, attempting to include the recipient in all these elements that give it form.

The viewer, as roams, approaches the optimal viewing position in which the body aligns itself with the space forming a cross, the ecumenical symbol for memory, at least in the Western world. In this position, the human figure balances between the urban light and its reflection, stimulating thoughts related to existence, reality and its imaginary dimension.

 

video edit_Xenofontas Sakellariou     cinematography_George Tatakis:

 

Cross Section_Reconstruction
(2017)

Τεχνική Περιγραφή:

Βιντεοεγκατάσταση, Plexiglas 

Τα δομικά στοιχεία και οι μονοχρωματικές, σχεδόν γεωμετρικές, φόρμες του μη σκηνογραφημένου τόπου της αστικής κατοίκησης, αποτελούν το εικαστικό μέσο. 

Η βίντεο-εγκατάσταση προέκυψε από την ανάγκη της δυσδιάστατης αρχικής απεικόνισης να βγει στο χώρο για να συμπεριλάβει τον θεατή στην εικαστική εμπειρία. Έτσι λοιπόν, ο βιντεσκοπημένος χώρος και ο πρωταγωνιστής διαχωρίζονται σε δύο προβολές,  ώστε η μετακίνηση του θεατή να επιδρά πάνω στη θέαση καθώς αλλάζει η σχετική των δύο.

Το σώμα-πρωταγωνιστής αναπνέει και ανοιγολείνει τα μάτια καθώς αιωρείται μέσα στο στούντιο απομακρυσμένο από τον χώρο μέσα στον οποίο έχει κινηματογραφήθεί . Η επιφάνεια προβολής έχει το το σχήμα της ανθρώπινης φιγούρας, ενώ παράλληλα το υλικό κατασκευής της επιτρέπει τη θέαση κι από τις δύο πλευρές. Ο προτζέκτορας που προβάλει τη φιγούρα τοποθετείται απενοχοποιημένα μπροστά από την προβολή του βιντεοσκοπημένου χώρου και ο εγωισμός της περισκοπικής, απροσπέλαστης εικαστικής πρόσληψης παραμερίζεται επιδιώκοντας να συμπεριλάβει τον παραλήπτη σε όλα εκείνα τα στοιχεία που την αποτελούν.

Ο θεατής καθώς περιηγείται προσεγγίζει την ιδανική θέση θέασης στην οποία το σώμα ευθυγραμμίζεται με τον χώρο σχηματίζοντας έναν σταυρό, το οικουμενικό σύμβολο της μνήμης, τουλάχιστον για το δυτικό κόσμο.  Στη θέση αυτή η ανθρώπινη φιγούρα ισορροπεί ανάμεσα στο αστικό φως και την αντανάκλασή του διεγείροντας στοχασμούς σχετικούς με την ύπαρξη, την πραγματικότητα και την φαντασιακή της διάσταση.

 

επεξεργασία βίντεο_ Ξενοφώντας Σακελλαρίου     διεύθυνση φωτογραφίας_Γιώργος Τατάκης