Trojan Horse
(2015)
2nd Prize at Biennale of Schools of Fine Arts of Greece

Technical Description:

Interactive installation

Metal, Plexiglass, lamps

35*50 cm

 

The user by pressing some of the buttons, which correspond to the names, automatically opens a circuit with a timer to which an audio file is connected. The audio files equally approach the realistic reactions of our daily experience but with a poetry which brings dramatic elements recorded from actors and a specific script.

The audio effect that follows the pressing of the switch produces absurdities, such as the reversal of the inside and the out, of private and public life. The overturn of the balance in the dipole of the private and public setting breaches the expectation of the urban experience and attempts to comment on its contemporary features. The design of the names, from the insinuation of sloppiness in writing to the relationship of the pensioner father with the daughter living in the neighboring penthouse and the names of previous companions and roommates that have been wiped off, constitute a social comment from the immigration issue to the characteristics found in Greek real estate.

_________

 

Δούρειος 'Ιππος
(2015)
2o Βραβείο στην 8η Biennale Σχολών Καλών Τεχνών Ελλάδας

Τεχνική Περιγραφή:

Διαδραστική  εγκατάσταση

 35*50 cm, λαμαρίνα, φως.

 

 

Ο χρήστης πατώντας κάποια από τα κομβία, που αντιστοιχούν στα ονόματα, ανοίγει αυτόματα ένα κύκλωμα με χρονοδιακόπτη στο οποίο συνδέεται ηχητικό αρχείο. Τα ηχητικά ισοδύναμα προσεγγίζουν τις ρεαλιστικές αντιδράσεις της καθημερινής μας εμπειρίας αλλά με ποιητική που φέρει δραματουργικά στοιχεία ηχογραφημένα από ηθοποιούς βάση σεναρίου.

Τα ηχητικό επακόλουθο της πίεσης του διακόπτη παράγει παραδοξολογίες, όπως η αντιστροφή του μέσα και του έξω, της ιδιωτικής και δημόσιας ζωής. Η ανατροπή, λοιπόν, της ισορροπίας στο δίπολο του ιδιωτικού και δημόσιου χώρου ρηγματώνει το προσδοκώμενο της αστικής εμπειρίας και επιδιώκει να σχολιάσει τα σύγχρονα κοινωνικά της γνωρίσματα. Η σχεδίαση των ονομάτων, από τον υπαινιγμό της προχειρότητας στη γραφή μέχρι τη σχέση του συνταξιούχου πατέρα με την κόρη στο γειτονικό ρετιρέ και τα σβησμένα ονόματα περασμένων συντρόφων και συγκατοίκων, συγκροτούν το κοινωνικό σχόλιο από το μεταναστευτικό έως τα ιδιότυπα χαρακτηριστικά της ελληνικής κατοίκησης.